18. novembar
1626 – Papa Urban VIII je osveštao crkvu Svetog Petra u Rimu.
Sagrađena je po naredbi prvoga hrišćanskog cara, Konstantina, na simboličnom mestu – mestu gde je sahranjen apostol Petar, prvi papa. Crkva je dovršena sredinom 4. veka.
Potstaknut lošim stanjem bazilike, sredinom 15. veka papa Nikola V. započeo je obnovu, koja je uključivala i proširenje same bazilike. No, umro je pre dovršetka, što je zaustavilo radove. Tek je Julije II. 1506. uposlio Donata Bramantea, za radove na, kako će se kasnije pokazati, tada najvećoj crkvi na svetu. Bramante se pokazao autorom idejnog rešenja, jer je ubrzo umro, a rad su nastavljali mnogi veliki umetnici. Rafaelo je za sobom ostavio prekrasne freske, Mikelanđelo Buonaroti – Michelangelo Buonarroti projektovao je velelepnu kupolu, dok je Maderno autor pročelja. Radovi su konačno dovršeni krajem 16. veka.
150 godina truda rezultiralo je brojnim veličanstvenim umetničkim delima, kao što su Mikelanđelova Pieta, te brojna Berninijeva djela, poput Baldahina – najvećeg bronzanog umetničkog dela na svetu. Ispod baldahina nalaze se papinski oltar i grob svetog Petra.
